Telefon: 609 954 330,

Ekwiwalenty związane z obowiązkiem używania odzieży roboczej

Przepisy Kodeksu Pracy obligują obie strony stosunku pracy do przestrzegania różnych przepisów. Art. 237.7 §1 Kodeksu Pracy obliguje pracodawcę do dostarczania pracownikowi nieodpłatnie odzieży i obuwia roboczego, spełniających określone normy. Pracownika zobowiązuje natomiast Art. 211 Kodeksu Pracy, nakazujący przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz używanie otrzymanej odzieży i obuwia roboczego.

Środki ochrony indywidualnej i odzież roboczą dostarcza pracownikowi pracodawca. Jeśli jednak prace nie są bezpośrednio związane z obsługą maszyn i urządzeń technicznych, a odzież własna pracownika nie jest narażona na intensywne brudzenie czy skażenie, zakład pracy może pozwolić na używanie przez pracowników odzieży roboczej własnej.

Sytuacje takie są dość częste na rynku pracy. Wymagają jednak zgody pracownika, a pracodawcę zobowiązują do wypłacenia pracownikowi ekwiwalentu, będącego rekompensatą kosztów zakupu tej odzieży. Wysokość ekwiwalentu powinna odzwierciedlać aktualne ceny rynkowe używanego przez pracownika rodzaju odzieży i obuwia roboczego. Przepisy nie regulują jednak sposobu obliczania wysokości tego ekwiwalentu. Zwyczajowo pracodawcy po prostu rozeznają się na okolicznym rynku, analizując ceny odzieży i obuwia roboczego, jakie ustalono w zakładzie i na tej podstawie wyceniają wartość tych towarów.

Pracodawca powinien sporządzić wykaz stanowisk, na których dopuszcza używanie odzieży i obuwia roboczego, będącego własnością pracownika i częstotliwość wypłaty ekwiwalentu, która powinna odpowiadać czasokresowi używalności tej odzieży. Taka odzież robocza musi jednak spełniać wymogi Polskich Norm, podobnie jak ta przekazywana przez pracodawcę.

Jeszcze jeden ekwiwalent obciąża pracodawcę, w związku z obowiązkiem używania odzieży roboczej. Jest to ekwiwalent za jej pranie. Dbałość o odzież roboczą w zakresie jej czyszczenia, konserwacji itp. należy do pracodawcy. Prawo dopuszcza jednak możliwość scedowania tego obowiązku na pracownika, pod warunkiem, że pracodawca mu za te czynności zapłaci. Wysokość takiego ekwiwalentu musi odpowiadać poniesionym kosztom prania i odpowiadać ilości dni jakie pracownik spędził w pracy. W praktyce oznacza to, że za dni nieobecności w pracy pracownik może nie dostać ekwiwalentu, nawet jeśli w tym czasie swoją odzież wyczyści. Sytuacje takie powinny być uwzględnione w przepisach zakładowych lub wydanym zarządzeniu wewnętrznym.

Także w przypadku tego ekwiwalentu przepisy nie regulują metody jego obliczania. Sprawę ułatwia np. korzystanie przez pracownika z pralni. Wówczas pracodawca może po prostu przejąć całość kosztów, jakie pracownik ponosi, na podstawie przedstawionych przez niego dokumentów tj. faktury za pranie. Jeśli jednak pracownik sam dokonuje czyszczenia odzieży i obuwia roboczego, wskazane jest, by ustalenie kosztu zużycia wody, prądu czy środków do prania odbyło się w porozumieniu z pracownikiem.

Wszystkie tego typu wypłaty powinny znaleźć się w kartach ewidencyjnych przydziału odzieży i obuwia, prowadzonych przez zakład dla każdego pracownika, od dnia jego zatrudnienia, aż do chwili ustania stosunku pracy.

Kim jesteśmy?

Faret – polski producent odzieży roboczej szytej przez wykwalifikowaną kadrę w nowoczesnym systemie produkcyjnym.

Ważne informacje

Kontakt

 56-321 Bukowice

 ul. Wrocławska 61

 +48 609 954 330

 +48 697 000 444

 biuro@faret.pl

Znajdź nas